Czas po złotej erze W 1968 roku Herrera zamienił Inter na AS Romę, odszedł prezes Angelo Moratti i dominacja Nerazzurrich definitywnie się skończyła. Zespół prowadził ponownie Alfredo Foni, który zajął z Interem 4. pozycję w lidze, po Nim pojawił się kolejny Herrera – Heriberto (niespokrewniony z Helenio), którego jako trenera zastąpił Giovanni Invernizzi, który w 1971 roku wprowadził Inter na szczyt ligowej tabeli po latach bez mistrzostwa. W zespole wciąż grali Jair, Mazzola i fenomenalny obrońca Giacinto Facchetti, którzy rok później doprowadzili Inter do kolejnego finału Pucharu Europy. 31 maja 1972 roku na stadionie w Rotterdamie mediolańczyków pokonał jednak AFC Ajax z genialnym Johannem Cruyffem, który zdobył oba gole. Kolejne lata były jednak bezowocne, Inter przez 8. lat z rzędu nie kończył rozgrywek Serie A nawet na podium. W tym czasie klub prowadziło sześciu trenerów; powrócił na moment nawet Helenio Herrera, jednak musiał zrezygnować z prowadzenia klubu ze względu na stan zdrowia.