W 1937 roku habilitował się, i objął kierownictwo Zakładu Prawa Pracy.

Zmobilizowany w 1939 roku w Korpusie Ochrony Pogranicza, brał udział w kampanii wrześniowej, wzięty do niewoli, w latach 1939–1945 przebywał w obozach jenieckich na terenie Austrii i Niemiec.

Po powrocie do Krakowa był w latach 1946–1949 wykładowcą Studium Spółdzielczego Wydziału Rolniczo-Leśnego UJ oraz pracował w Wyższej Szkole Nauk Społecznych. Od 1948 roku kierował Katedrą Prawa Cywilnego na Wydziale Prawa UJ. W 1949 roku uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. W latach 1949–1972 kierował Katedrą i Zakładem Prawa Cywilnego. Na UJ pełnił także funkcje: dziekana Wydziału Prawa (1956), prorektora (1956–1958), rektora (1958–1962). Pełnił funkcję rektora Akademii Handlowej (następnie Wyższej Szkoły Ekonomicznej) w Krakowie (1948–1952). Profesor emeryt (1972).

Założyciel i redaktor naczelny „Studiów Cywilistycznych” (1961– ), redaktor naczelny „Krakowskich Studiów Prawniczych” (1968–1978);