Rządowy projekt ustawy – Karta Polaka wpłynął do Sejmu 6 lipca 2007 jako druk sejmowy nr 1957. Prace nad ustawą prowadziła Komisja Łączności z Polakami za Granicą, przyjęto poprawki. Negatywną opinię prawną w sprawie projektu wydało Biuro Analiz Sejmowych. W ramach konsultacji projekt został pozytywnie zaopiniowany przez podmioty zajmujące się tematyką Polonii i Polaków za granicą, między innymi Stowarzyszenie „Wspólnota Polska”, Fundację „Pomoc Polakom na Wschodzie”, Fundację „Semper Polonia”, Komisję Episkopatu Polski do spraw Misji oraz Ośrodek Studiów Wschodnich. Ustawę uchwalono na posiedzeniu nr 47 Sejmu V kadencji dnia 7 września 2007. 428 posłów było za, 3 przeciw, nikt się nie wstrzymał. Senat w dniu 14 września 2007 przyjął ustawę bez poprawek. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podpisał ustawę 22 września 2007, podczas III Zjazdu Polonii i Polaków z Zagranicy odbywającego się w dniach 22–26 września 2007 w Warszawie. Akt opublikowano w Dz.U. z 2007 Nr 180, poz. 1280. (Dz.U. z dnia 28 września 2007). Vacatio legis dla tej ustawy wynosiło 6 miesięcy, ustawa weszła w życie 29 marca 2008. Prezes Rady Ministrów i Rada Ministrów zostały zobowiązane do wydania rozporządzeń wykonawczych.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Karta Polaka · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.