W 1885 liczbę uczęszczających do świątyni szacowano na 607 osób. Wzrost liczby mieszkańców związany był z drugą kolonizacją rosyjską w okolicach Modlina, zorganizowaną przez władze w 1875. W końcu XIX w. w koloniach rosyjskich przebywało blisko 1100 osób. W 1884 cerkiew odwiedził car Aleksander III. Wizytę cara, powracającego ze spotkania z cesarzami Prus i Austrii w Skierniewicach, upamiętniono specjalną tablicą.
Cerkiew została udekorowana freskami wykonanymi przez ikonografów z Chołuja w 1900. W 1907 liczba wiernych uczęszczających do świątyni powiększyła się do 1305 osób.
Do 1915 cerkiew w Stanisławowie kilkakrotnie odwiedzali biskupi warszawscy (m.in. Leoncjusz i Flawian), którzy mieli swoją rezydencję letnią w pałacu w Górze (dawnej należącym do rodziny Poniatowskich).
Zniszczenie pierwszej cerkwi w Stanisławowie i budowa nowej mały|Cerkiew w Stanisławowie przed remontem i budową bocznych kopuł. Widoczny szpaler krzewów dawniej wyznaczający drogę do cerkwi W 1915 mieszkańcy rosyjskich kolonii na Mazowszu zostali ewakuowani w głąb Rosji. W związku z tym działalność miejscowej parafii zamarła. W sierpniu tego samego roku, podczas niemieckiego oblężenia twierdzy Modlin, na skutek ostrzału artyleryjskiego, budowla została poważnie uszkodzona. W cerkiew uderzyły dwa pociski.