Miejscowość historycznie należała do Wielkopolski. Pierwotnie była miejscowością rycerską leżącą w dobrach mosińskich, a później miastem królewskim, czyli królewszczyzną należącą do królów polskich zarządzaną w ramach tenuty przez szlachtę polską. W 1302 odnotowana została po łacinie jako „civitas” czyli miasto. Od 1320 tereny, na których powstała wieś leżały w Zjednoczonym Królestwie Polskim. W 1581 miejscowość znajdowała się w powiecie poznańskim województwa poznańskiego Korony Królestwa Polskiego. Od 1298 miejscowość była siedzibą własnej parafii w archidiakonacie poznańskim. W 1510 należała do dekanatu Stęszew.
Pierwotnie miejscowość założona została na prawie polskim. Data pierwotnej lokacji pozostaje nieznana, doszło do niej jednak być może jeszcze za panowania księcia wielkopolskiego oraz późniejszego króla Polski Przemysła IIZbyszko Górczak: Najstarsze lokacje miejskie w Wielkopolsce (do 1314 r.), Poznań 2002, s. 110..