Pierwszy zachowany zapis jako o mieście pochodzi z XIV wieku i jest aktem lokacyjnym. W 1302 wojewoda kaliski Mikołaj Przedpełkowic z rodu Łodziów przeniósł swoje miasto zwane niegdyś Mosina z Niwki w poprzednie miejsce tzn. do Mosiny i odnowił przywilej dla sołtysa Henryka, który otrzymał od niego sołectwo w dziedziczne posiadanie. Mikołaj dodał mu wsie Pożegowo i Krosna (obecnie Krosinko) z częścią wsi Zarub Mały (zapewne chodzi o Żabienko obecnie Żabinko) oraz role pod miastem w celu lokowania ich na prawie magdeburskim. W mieście i w owych wsiach wymierzone miały być łany flamandzkie. Sołtys otrzymał we wspomnianych dobrach co siódmy łan wolny, w mieście zaś prawo posiadania młyna, łaźni oraz trzech jatek. Mikołaj przyznał mieszkańcom 5 lat wolnizny czyli zwolnienia ze wszystkich obciążeń fiskalnych, a po jej upływie mieszczanie oraz wieśniacy mieli płacić jako czynsz po dwie ćwiertnie pszenicy, 6 ćwiertni żyta i 4 ćwiertnie owsa, a tytułem dziesięciny po jednym wiardunku rocznie. Miejscowy sołtys miał sądzić wszystkie sprawy według prawa używanego w mieście Poznaniu i czerpać 1/3 dochodów z sądownictwa. Sołtys mógł także utrzymywać stado owiec lub bydła z osobnym pasterzem oraz posiadać chmielnik do uprawy chmielu.