Po demobilizacji osiedlił się w Darłowie, gdzie po wojnie znalazła się jego rodzina. Tam też podjął pracę w młynie, prowadzonym przez ojca i brata. Mimo przeszłości związanej z partyzantką ludową nie mógł się pogodzić z narzuconą przez ZSRR przebudową ustroju Polski i samowolą organów bezpieczeństwa. Wspólnie z kilkoma kolegami założył oddział konspiracyjny „Samodzielna AK Zawisza Czarny”, który działał na terenie Brodnicy i Grudziądza , dezorganizujący pracę organów państwowych. Grupa ta m.in. zorganizowała napad na posterunek MO, gdzie zdobyto 4 sztuki broni długiej oraz napad na urząd pocztowy uwieńczony pozyskaniem sumy 5 tys. złotych.
Po kilku miesiącach oddział “Zawiszy” związał się z partyzantką niepodległościową spod znaku NSZ. Mimo akcji poszukiwawczej Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego Choroszmanowi udało się od czasu do czasu widywać z rodziną, a także z narzeczoną, Basią. Ta ostatnia zdenuncjacjowała Choroszmana, który w początkach 1948 roku został aresztowany. W trakcie procesu sądowego w Szczecinie prokurator żądał dla niego kary śmierci. Sąd wziął jednak pod uwagę młody wiek oskarżonego, uczestnictwo w partyzantce ludowej i szlak bojowy w WP. Ponadto nie udowodniono mu żadnego przypadku zabicia człowieka. Przy odczytywaniu wyroku orzeczono wprawdzie karę śmierci, ale zamieniono ją na dożywotnie więzienie.