Od tego momentu Choroszman jako więzień bezterminowy przebywał w kilku więzieniach, m.in. w Nowogardzie i Potulicach. Po śmierci Stalina w 1953 r. zmniejszono mu wyrok do 15 lat pozbawienia wolności, a następnie mocą amnestii z 1956 r. do lat 10. Z więzienia wyszedł w marcu 1957 roku, ważąc 43 kg.

Początkowo przebywał u rodziny, następnie przeniósł się do wsi Białogarda w pow. lęborskim, gdzie uruchomił warsztat ślusarski, specjalizujący się w produkcji wozów konnych. W tym okresie uzyskał dyplom czeladniczy, a po kilku latach mistrzowski. Dodatkowo uczęszczał na kursy dla szyprów morskich w Gdańsku i uzyskał patent. Na początku lat 1960. przeniósł się z warsztatem do pobliskiej Łeby i świadczył usługi dla ludności. W tym czasie Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie organizowało stałą ekspozycję broni wyprodukowanej w konspiracji i zleciło Choroszmanowi wykonanie trzech replik leśnych automatów. Przekazania broni do muzeum dokonano 24 sierpnia 1962 roku.