Częściej zdarza się w tym zespole hipotonia mięśniowa, u garstki osób z zespołem de Grouchy’ego stwierdzono również dystonię lub „przypuszczalną” dystonię (ang. putative dystonia). Konieczna więc jest właściwa diagnostyka i opieka neurologiczna.Wskazane są również regularne wizyty u okulisty, osoby te mają czasem wady wzroku (daleko lub krótkowzroczność) wymagające korekcji. W zespole tym często występuje skłonność do poważnych powikłań infekcji ucha (głuchota) i zatok, dlatego wymagane są regularne badania laryngologiczne i skuteczne identyfikowanie patogenów prowadzących do zakażeń. Czasem ludzie ci mają wady serca – konieczne więc są konsultacje kardiologiczne. Mają większą niż w ogólnej populacji skłonność do chorób tarczycy – wymagana jest coroczna ocena stanu tego gruczołu przez lekarza endokrynologa (USG, poziom hormonów). Zdarza się, że dzieci z tym zespołem mają niedobór hormonu wzrostu, co bywa przyczyną niskorosłości. Zmiany układu szkieletowego, mięśniowego, kości,rdzenia kręgowego, stawów (artretyzm), nieprawidłowości krzywizny kręgosłupa, płaskostopie, szpotawość stóp, ucisk rdzenia kręgowego na nerwy mogą prowadzić do poważnych zaburzeń chodu – dlatego tak ważne jest odpowiednie reagowanie, szybka diagnostyka, leczenie i rehabilitacja. Ludzie ci mają często problemy z trawieniem.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zespół de Grouchy’ego · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.