Mają czasem niedobór immunoglobuliny A (IgA) i z tego powodu większą skłonność do zakażeń, na co lekarze powinni zwracać baczną uwagę i reagować w odpowiednim czasie z powodu potencjalnych powikłań, występujących u tych osób częściej.
Z wyjątkiem niewielkiego odsetka pacjentów z poważnymi malformacjami/wadami anatomicznymi mózgu (spektrum zaburzeń holoprozencefalii) długość życia ludzi z tą delecją nie wydaje się być znacznie zredukowana. Czasem, mimo „inności” fenotypu i genotypu, nie cierpią oni na poważne dolegliwości zdrowotne, szczególnie jeżeli są pod odpowiednią opieką lekarzy potrafiących w porę wychwycić dany problem zdrowotny i zapobiec jego skutkom.
Zespół de Grouchy’ego typu 2 Fenotyp zmienny. Zależy od miejsca i wielkości uszkodzenia na długim ramieniu chromosomu 18. W najczęściej występującej formie cechy dysmorficzne zespołu są niespecyficzne i ujawniają się w sposób bardzo umiarkowany. Na ogół, choć nie zawsze, występują: opóźnienie umysłowe od bardzo lekkiego do ciężkiego, niski wzrost (około 80% z zespołem ma wzrost poniżej 5 percentyla), hipotonia, niedosłuch z powodu wąskich lub zarośniętych kanałów słuchowych, zaburzenia wzroku, zbyt małe serce i jego wady, niedobór IgA, malformacje dłoni i stóp.