Al-Lat (), Alilat () – bogini z okresu przedislamskiego (dżahilijji) czczona w północnej i środkowej Arabii, zaliczana do najważniejszych bóstw w mitologii Arabów.
Pochodzenie i kult Uważana za jedną z trzech córek boga Allaha, była uosobieniem ziemi. Przypisywano jej także związek ze słońcem, księżycem i planetą WenusW Encyklopedii Orgelbranda podano, iż czczona była przez plemię Chakif jako symbol żeńskiego pierwiastka rodzącego łączonego z boginią księżyca, w przeciwieństwie do pierwiastka męskiego (słońca); zniszczenie jej posągu miał nakazać dopiero prorok Mahomet («Alilat» w S. Orgelbranda Encyklopedia Powszechna. Tom 1. Warszawa: Wyd. Samuela Orgelbranda, 1859).. Kult jej poświadczony jest w połowie V wieku p.n.e. przez Herodota, w którego Dziejach występuje jako Alilat () (I 131; III 8), będąca postacią greckiej Afrodyty-UraniiPaulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft. T. I/2. Stuttgart: J.B. Metzler Verlag, kol. 1483.. Zwłaszcza w At-Ta’if koło Mekki oddawano jej cześć pod postacią betyla z białego granitu, adorowanego szczególnie przez kobiety, co pozwala przypuszczać, iż łączono ją z kategorią bogiń-matek. Ugruntowany kult bogini stwierdzono w syryjskiej Palmyrze, w istnieniu datowanej na początek I-II w. n.e.