świątyni położonej w zachodniej części miasta.
Ikonografia Najczęściej przedstawiana w naturalnej postaci kobiecej z atrybutem postaci lwa (lub ich pary), których wyobrażenia odkryto m.in. w PalmyrzeSztuka Palmyry ze zbiorów Arabskiej Republiki Syryjskiej. 50 lat polskich wykopalisk na Bliskim Wschodzie. Warszawa: Muzeum Narodowe, 1986, s. 29, 31, il. 31-32.. W okresie hellenistycznym i rzymskim wyraźnie jednak utożsamiona z Ateną, od której przejęła typowe cechy ikonograficzne (hełm, tarczę i włócznię). Będący kopią Ateny Partenos Fidiasza, kolosalny (wys. ok. 3 m) posąg bogini pochodzący z II wieku n.e., odkryli polscy archeologowie (1975) w rzymskiej celli sanktuarium Allat podczas wykopalisk prowadzonych w PalmyrzeMichał Gawlikowski: Sztuka Syrii, dz. cyt., s. 229, por. Sztuka Palmyry ze zbiorów Arabskiej Republiki Syryjskiej. 50 lat polskich wykopalisk na Bliskim Wschodzie. Warszawa: Muzeum Narodowe, 1986, s.27-28, 30, 39..
W masowej kulturze współczesnej Miano to występuje w fikcyjnym Uniwersum Diuny stworzonym przez pisarza Franka Herberta, gdzie Al-Lat jest nazwą „pierwotnego słońca ludzkości”, umownie przenoszoną na słońce każdej zamieszkałej planety.
Zobacz też szatańskie wersety
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Boginie-matki Kategoria:Bóstwa arabskie