struktura ta jest podobna pod względem embriologicznym do głębokiej podogonowej torebki gruczołowej występującej u gatunków z rodzaju borsuk (Meles). Obszar krocza pomiędzy odbytem a sromem lub moszną jest skąpo owłosiony lub wręcz nagi. W przeciwieństwie do innych rodzajów łasicowatych kość prącia nie rozgałęzia się na wierzchołku. Hirara amerykańska ma cztery sutki. Samiec hirary z dobrze widocznymi jądrami|mały|lewo
Wzór zębowy: I C P M = 34. U hirary amerykańskiej brak pierwszych zębów przedtrzonowych w szczęce i żuchwie, chociaż u kilku osobników zachowany jest czasami pierwszy górny przedtrzonowiec.
Zakres słyszalności hirary jest niższy niż u kotowatych (Felidae) i szopowatych (Procyonidae), ale wyższy niż u psowatych (Canidae) i niedźwiedziowatych (Ursidae) – górna granica określona jest na 85 kHz, natomiast górna użyteczna granica na 40 kHz. U hirar reakcja węchowa () może być wywołana przez wiele silnie pachnących substancji, ale zazwyczaj jest obserwowana w odpowiedzi na mocz innego osobnika;