Z kolei w datowanym na 1942 rok opracowaniu na temat „ucisku fiskalnego Żydów getta”, znajdującym się w zasobach Oneg Szabat, Bednarczyk został wskazany jako jeden z tych polskich urzędników skarbowych, którzy mieli żerować na tragicznym położeniu warszawskich Żydów.

Po wojnie twierdził, że od października 1939 roku należał do Organizacji Wojskowej (OW), przekształconej następnie w Korpus Bezpieczeństwa (KB). Miał posługiwać się pseudonimem „Bednarz”. Szczegóły jego działalności konspiracyjnej pozostają jednak mocno niejasne. Dowódcy KB: Andrzej Petrykowski i Leon Korzewnikjanc w spisanych w 1963 roku oświadczeniach stwierdzili, że Bednarczyk od 1940 roku był „rzeczoznawcą i przedstawicielem [KB] do spraw getta warszawskiego”, współzałożycielem Żydowskiego Związku Wojskowego (ŻZW) oraz uczestnikiem walk w getcie w styczniu i kwietniu 1943 roku. Najprawdopodobniej oba dokumenty zostały jednak sprokurowane na prośbę samego zainteresowanego. Zaświadczenie o podobnej treści Bednarczyk zdołał uzyskać w 1967 roku także od podpułkownika Armii Krajowej Ludwika Muzyczki.