W Polsce Ludowej Pierwsze lata powojenne Po wyparciu Niemców z Warszawy wrócił do zrujnowanego miasta i 10 lutego 1945 roku zgłosił się do Rejonowej Komendy Uzupełnień. Niedługo później, dzięki protekcji mjr. Kamila Warmana, znalazł zatrudnienie w Szefostwie Służby Zdrowia Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego. Był kwatermistrzem Centralnego Szpitala Departamentu III, a następnie kierował sanatoriami i domami wypoczynkowymi MBP w Zatrzebiu, Bierutowicach i Kudowie-Zdroju. Zatwierdzono również jego otrzymany w KB stopień majora. Wiosną 1946 roku wszczęto jednak postępowanie dyscyplinarne wobec licznie stwierdzonych przypadków znęcania się przez Bednarczyka nad niemieckimi pracownikami sanatorium w Kudowej, w tym zmuszania niemieckich kobiet do stosunków seksualnych. Został uznany winnym stawianych zarzutów i zdegradowany o jeden stopień. Ponieważ odmówił przejścia na niższe stanowisko, 4 kwietnia 1946 roku zwolniono go ze służby.