Bednarczyk przedstawiał KB jako organizację, która rzekomo organizowała wielopłaszczyznową pomoc dla getta na bezpośredni rozkaz gen. Władysława Sikorskiego oraz odegrała na tym polu rolę większą, niż Armia Krajowa. Z czasem zaczął się prezentować jako członek i współzałożyciel ŻZW oraz partner Adama Czerniakowa – rzekomo również związanego z tą organizacją. Utrzymywał, iż w kwietniu 1943 roku ostrzegł żydowski ruch oporu o zbliżającej się likwidacji getta. Opisywał siebie jako osobę, która z ramienia polskiego ruchu oporu odpowiadała za wszystkie sprawy dotyczące getta warszawskiego. W swoich książkach i artykułach znacznie wyolbrzymiał pomoc udzielaną Żydom przez Polaków w czasie niemieckiej okupacji. Z czasem w jego publicystyce zaczęły się pojawiać wątki wręcz skrajnie antysemickie. Istotnym leitmotivem jego twórczości stała się zwłaszcza kwestia jakoby masowej kolaboracji Żydów z Niemcami oraz ich rzekomej bierności wobec Zagłady.