Natarcie 62 skczr nie powiodło się, zostało załamane przez podchodzące niemieckie odwody. W walkach o Seroczyn kompania poniosła duże straty, w tym kilka czołgów. Po walce pozostała ograniczona ilość paliwa. Na rozkaz mjr. Majewskiego kompania wycofała się i oderwała od nieprzyjaciela. Wycofano się do Garwolina, gdzie miało być paliwo, jednak w Ośrodku Zapasowym Kawalerii uzupełniono tylko amunicję. Poprzez Chodynię, Ryki 63 kompania dojechała na resztkach paliwa do składów w Dęblinie, gdzie uzupełniono paliwo. Nocą 13/14 września 62 skczr wraz z 11 dpanc została podporządkowana dowódcy Armii „Lublin” i otrzymała zadanie rozpoznania tyłów armii od strony południowej, oraz zbadania zagrożenia, ze strony niemieckiej 2 Dywizji Pancernej. 62 skczr przedstawiała siłę plutonu czołgów. Otrzymała od mjr. Stefana Majewskiego zadanie rozpoznania drogi Kraśnik-Krasnystaw, na odcinku Jabłonna-Żółkiewka. Po zluzowaniu przez inne jednostki, 62 kompania wraz z 11 dywizjonem skierowana została w rejon Kraśnika, Janowa Lubelskiego, celem dołączenia do Warszawskiej Brygady Pancerno-Motorowej i utworzenia zgrupowania pancerno-motorowego armii. W nocy 14/15 września i w dniu 15 września, 11 dywizjon pancerny wraz z oddziałem 1 batalionu czołgów lekkich, przez Kraśnik dołączył w rejonie janowa Lubelskiego do WBP-M.