Henry Brooke KG (ur. 22 listopada 1564, zm. 3 lutego 1619 w Tower of London) – angielski arystokrata, najstarszy syn Williama Brooke’a, 10. barona Cobham, i Frances Newton, córki sir Johna Newtona.

Początek kariery Henry’ego to rok 1588, kiedy młody Brooke został wybrany do Izby Gmin jako reprezentant hrabstwa Kent. W latach 1592–1593 reprezentował hrabstwo Hedon. Po śmierci ojca w 1597 r. został 11. baronem Cobham i zasiadł w Izbie Lordów. Utrzymywał bliskie stosunki ze swoim szwagrem, Robertem Cecilem. Był przeciwnikiem lorda Essexa, którego ubiegł w wyścigu do wakującego po śmierci ojca Henry’ego urzędu lorda strażnika Pięciu Portów. Henry został w 1597 lordem namiestnikiem Kentu. 23 kwietnia 1599 został kawalerem Orderu Podwiązki. W 1600 podejmował królową Elżbietę I w swojej londyńskiej rezydencji.

Kiedy w 1600 lord Essex zawiązał spisek przeciwko królowej usunięcie Cobhama z dworu królewskiego było jednym z jego postulatów. Po wykryciu spisku w 1601 i aresztowaniu Essexa, ten zaczął wysuwać oskarżenia w kierunku Cobhama, któremu jednak udało się odrzucić wszystkie zarzuty.