Od listopada 1984 do lutego 1987 był dowódcą 1 Dywizji Zmechanizowanej w Legionowie. Obie dowodzone przez niego dywizje uzyskiwały tytuły Przodującego Związku Taktycznego WP. Na mocy uchwały Rady Państwa PRL z 3 października 1986 otrzymał nominację na stopień generała brygady. Nominację wręczył mu 10 października 1986 w Belwederze przewodniczący Rady Państwa, Zwierzchnik Sił Zbrojnych PRL gen. armii Wojciech Jaruzelski. W lutym 1987 został powołany na stanowisko szef sztabu – zastępcy dowódcy Warszawskiego Okręgu Wojskowego w Warszawie, które pełnił do kwietnia 1989. W grudniu 1989 objął funkcję szefa Sekretariatu Komitetu Obrony Kraju (do listopada 1990).
W lutym 1991 na własną prośbę odszedł do rezerwy. W okresie rządów koalicji SLD-PSL (w latach 1996–1998) pełnił funkcję zastępcy szefa Obrony Cywilnej Kraju (jako osoba cywilna).