Grupy hunwejbinów przemieszczały się po kraju w celu „wymiany doświadczeń”, wdzierały się do fabryk i urzędów. Często dochodziło do starć z broniącymi zakładów robotnikami. W niektórych przypadkach nawet poszczególne grupy Czerwonej Gwardii zwalczały siebie nawzajem jako „kontrrewolucjonistów”.
10 października Lin Biao publicznie skrytykował Liu i Denga jako kapitalistycznych sługusów. Liu złożył samokrytykę, a niedługo potem został schwytany przez czerwonogwardzistów i wywieziony w nieznane miejsce. Dopiero po latach okazało się, że zmarł w 1969 roku na podłodze więzienia w Kaifengu, pozbawiony pomocy medycznej. Również Peng Dehuai, pojmany przez hunwejbinów, został zmuszony do klęczenia przed 40 tysiącami żołnierzy na pekińskim stadionie. Represje i kampania poniżeń dotknęły także inne osoby, m.in. X Panczenlamę Lobsanga Czokji Gjalcena, żonę Liu Shaoqi Wang Guangmei (uznana za „burżuazyjną paniusię” musiała chodzić w worku i naszyjniku z piłeczek pingpongowych) czy Deng Xiaopinga.