Początki Brygady Norweskiej 9 września Brytyjczycy po raz pierwszy użyli nazwy The Norwegian Brigade wobec Norwegów zgromadzonych w obozie w Dumfries. Składała się ona z trzech kompanii strzeleckich, kompanii sztabowej, kompanii karabinów maszynowych, kompanii mieszanej (motocykliści, saperzy, łączność), kompanii transportowej i baterii dział polowych (4 działa). Ponadto w obozie działały kursy oficerskie oraz istniało biuro zaopatrzeniowe norweskiej armii i szpital wojskowy. Brygada otrzymała nowe uzbrojenie i wyposażenie, ale w niewystarczającej ilości. W październiku do Coatbridge koło Glasgow zostały przeniesione trzy kompanie pod dowództwem podpułkownika Arne Dagfina Dahla, aby pełnić służbę patrolową wzdłuż wybrzeża. W grudniu brytyjskie War Office przekazało Brygadę pod rozkazy głównodowodzącego siłami brytyjskimi. W tym czasie zasiliła ją grupa kilkudziesięciu żołnierzy z oddziału norweskich ochotników pod dowództwem porucznika Karla Hjelvika, sformowanego na Islandii i przetransportowanego następnie do Wielkiej Brytanii. Utworzyli oni kompanię narciarską. Na początku 1941 Norwegowie rozpoczęli szkolenie wojskowe wraz z oddziałami brytyjskimi, zaś bateria artylerii polowej została przydzielona do brytyjskiego 126 Królewskiego Pułku Artylerii.