Nauka patriotyzmu Ważnym wydarzeniem w życiu Garibaldiego była jego wizyta w Taganrogu, gdzie zawinął na pokładzie szkunera „Clorinda” z transportem pomarańczy w kwietniu roku 1833. W portowej tawernie spotkał rodaka, Giovanniego Battistę Cuneo, emigranta politycznego i członka tajnego stowarzyszenia La Giovine Italia („Młode Włochy”), założonego przez Giuseppego Mazziniego. Cuneo był zwolennikiem zjednoczenia Włoch jako liberalnej republiki, zbudowanej na bazie głębokich reform społecznych. Garibaldiemu pomysł bardzo się spodobał, natychmiast więc zapisał się do organizacji, przysięgając walczyć aż do śmierci o wyzwolenie ojczyzny spod panowania austriackiegoT. Wituch: Garibaldi, s. 39..
W listopadzie 1833 roku w Genewie poznał rzekomo Mazziniego osobiście (nie jest to wiadomość potwierdzona; raczej spotkali się dopiero w 1848T. Wituch: Garibaldi, s. 41.) i dołączył do rewolucyjnego związku karbonariuszy. W lutym 1834 roku brał udział w nieudanym powstaniu sabaudzkim w Piemoncie pod wodzą Mazziniego, próbując wywołać powstanie we flocie stacjonującej w GenuiM. Żywczyński: Historia powszechna 1789–1870, s. 291., za co został zaocznie skazany przez króla Karola Alberta na karę śmierci. By jej uniknąć, zbiegł do MarsyliiT. Wituch: Garibaldi, s.