Przyjmują je posłusznie, nie analizując, nawet jeśli są wewnętrznie sprzeczne (Altemeyer jako przykład podaje deklarowanie patriotyzmu i poglądów demokratycznych oraz jednocześnie nieuznawanie niektórych praw z Bill of Rights). Uznając poglądy głoszone przez autorytet za nieomylne, skłonne są zaufać osobom ogólnie niegodnym zaufania, jeśli usłyszą od nich to, co chcą usłyszeć. Ponadto potrzebują struktury, wykazują tendencję do religijności i wysoki poziom etnocentryzmu. W obrębie społeczeństwa należą do osób o podobnych lub identycznych poglądach, co rodzi w nich przekonanie, że są to poglądy powszechne. Uznają przez to wyższość moralną i nieomylność osób o tych poglądach, w tym siebie samych. We własnej opinii są bardziej moralni i uczciwi niż inni. W podtrzymaniu tego poglądu pomaga im religijność, oferująca proste sposoby rozgrzeszenia.
Autorytarną agresję Altemeyer definiuje jako zgeneralizowaną, która może być kierowana przeciwko różnym osobom. Nakłada jednak ograniczenie: musi być usankcjonowana przez autorytet. Agresja i wrogość kierowane są głównie ku członkom grup nienależących do tej, do której należy jednostka odczuwająca wrogość.