Park w Świerklańcu – zabytkowy park krajobrazowy w Świerklańcu, w powiecie tarnogórskim, w województwie śląskim. Stanowi część dawnego zespołu rezydencjonalnego rodu Henckel von Donnersmarcków, obejmującego niegdyś pałac Donnersmarcków, Stary Zamek, Pałac Kawalera, kościół parkowy z mauzoleum, zabudowania gospodarcze, tarasy, baseny, fontanny i rzeźby.
Założenie zajmuje około 200 ha, z czego ponad 8 ha przypada na zbiorniki i cieki wodne. Jego początki wiązane są z ogrodem utworzonym przy dawnym zamku w XVII wieku oraz parkiem krajobrazowym rozwijanym od XVIII wieku. Obecny charakter kompozycji został ukształtowany w XIX wieku według projektów Petera Josepha Lennégo i Gustava Meyera.
Park wraz z zachowanymi obiektami architektonicznymi i pozostałościami dawnego pałacu jest wpisany do rejestru zabytków jako część zespołu pałacowo-parkowego w Świerklańcu.
Położenie
Park położony jest w południowo-wschodniej części Świerklańca, w dolinie Brynicy. Od zachodu ogranicza go ulica Parkowa, natomiast od wschodu sąsiaduje ze zbiornikiem Kozłowa Góra, nazywanym także Jeziorem Świerklanieckim. Od północy i południa do założenia przylegają tereny łąkowe i dawne obszary gospodarcze.