Siły te miały zachować neutralność do 18 listopada i po tym terminie miały zdecydować, czy wrócić pod komendę Jana Kazimierza, czy też poddać się Karolowi Gustawowi.
Kapitulacja Czarniecki, 19 października, po przeprowadzeniu na Rynku przeglądu wojska wymaszerował z miasta na czele 1800 żołnierzywedług Leszka Podhorodeckiego Czarniecki wyprowadził z Krakowa 1500 żołnierzy i 12 dział. Został przyjęty przez szwedzkiego króla w obozie na wydanej na swoją cześć uczcie. Karol Gustaw jako urodzony żołnierz szanował męstwo przeciwnika.
Kraków został obsadzony 2,5 tysiącami piechoty i 500 rajtarami. Król wjechał do miasta po południu i po przywitaniu przez radę miejską udał się na Wawel gdzie postanowił zobaczyć kościół katedralny. Oprowadzał go po nim Szymon Starowolski.
Niemal natychmiast miasto i kościoły obłożono ogromną kontrybucją, m.in. z katedry zabrano wszystkie naczynia liturgiczne. Zdarty z Krakowa łup wart był podobno 5 milionów złotychPaweł Jasienica, Rzeczpospolita Obojga Narodów. Calamitatis Regnum, s. 106.
Przypisy
Bibliografia
Dariusz Milewski, Szwedzi w Krakowie, Mówią Wieki, czerwiec 2007.
Linki zewnętrzne Szwedzki plan oblężenia
Kategoria:Bitwy potopu szwedzkiego Kategoria:Bitwy w 1655 Kategoria:Bitwy w historii Szwecji Oblężenie 1655 1655 Kategoria:Oblężenia w historii Polski