To pozwalałoby na rekonstrukcję teonimu jako *Pěcomirъ, *Pěšomirъ, lub *Pěsomirъ. Formy z [s] lub [š] należy odrzucić, gdyż nie ma poświadczeń tego typu imion w językach słowiańskich. W materiałach znajdują się za to imiona podobne do formy *Pěcomirъ, np. wielkomorawskie imię Pačemirъ (IX w.), czy starosłoweńskie imię żeńskie Pačemira (IX-X w.). Połabski teonim brzmiałby więc *Pěčomirъ i byłby wariantem fonetycznym imienia *Pačemirъ (spolszczone jako Paczymir) z przegłosem a → e i wymianą -e- na -o-, natomiast [č] ubezdźwięczniło się do [c] w języku staroislandzkim. Imię składa się z prasł. i przyrostka , a całe imię oznaczałoby ‘bardziej spokojny’, ‘niech będzie (bardziej) spokojny’, ‘niech ma więcej spokoju (miru)’, i byłoby imieniem życzeniowym.
Według Łuczyńskiego nazwa ta mogła dotyczyć się Świętowita (-Rujewita), która miała załagodzić żywiołowy charakter boga. Henryk Łowmiański uznał natomiast, że było to imię „znakomitego zmarłego”, który przypadkowo został uznany przez kronikarza za bóstwo.
Przypisy Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Słowiańscy bogowie