Pracę zawodową rozpoczął w 1947 w Ministerstwie Przemysłu i Handlu, następnie pełnił funkcję zastępcy naczelnika Wydziału Prac Naukowo–Badawczych w Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego. W 1951 zwolniony z pracy z powodu „niewłaściwej” postawy politycznej i wcześniejszej przynależności do AK. W późniejszych latach pracował w Polskim Komitecie Normalizacji, Miar i Jakości, był głównym specjalistą w Centralnym Ośrodku Informacji Normalizacyjnej i Metrologicznej. Od 1951 był współredaktorem branżowego pisma naukowo-technicznego „Normalizacja”. W latach 80. współzałożyciel i przewodniczący Komisji Zakładowej Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”. Odmówił podpisania deklaracji lojalności i wystąpienia z „Solidarności” i został przeniesiony na wcześniejszą emeryturę. W okresie stanu wojennego prowadził kolportaż wydawnictw drugiego obiegu, organizował też pomoc materialną dla rodzin internowanych.

Działał w Społecznym Komitecie Opieki nad Grobami Poległych Żołnierzy Batalionu „Zośka”.