101 Samodzielna Kompania Czołgów Rozpoznawczych – pododdział broni pancernych Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.
Kompania nie występowała w organizacji pokojowej wojska. Zgodnie z planem mobilizacyjnym „W” została zmobilizowana 13 sierpnia 1939 roku przez 2 batalion pancerny z Żurawicy z przeznaczeniem dla 10 Brygady Kawalerii Zmotoryzowanej. 15 sierpnia 1939 roku kompania przybyła do rejonu koncentracji brygady na zachód od Krakowa. Kompania składała się z 13 czołgów rozpoznawczych TKS.
101 skczr w kampanii wrześniowej thumb|Kompania walczyła w składzie 10 Brygady Kawalerii thumb|czołg TKS thumb|Motocykl Sokół 1000 1 września 1939 roku w godzinach południowych brygada otrzymała zadanie prowadzić rozpoznanie na lewym skrzydle Armii „Kraków”. W tym celu przegrupowała się do rejonu Beskidu Wyspowego. Jej 1 pluton z 10 pułkiem strzelców konnych skierowany został do Lubienia, a 2 pluton z 24 pułkiem ułanów do Jordanowa. 2 września dwa szwadrony 24 pułk ułanów z plutonem 1/101 kczr kontratakował w celu odtworzenia pozycji obronnej na grzbiecie Wysoka i Górze Ludwiki. Pozycji nie odtworzono, lecz kontratak zwolnił tempo natarcia nieprzyjaciela w kierunku Rabka – Myślenice. 3 września 1 pluton wykorzystując powodzenie kontrataku 121 kompanii czołgów lekkich przeprowadził dalsze rozpoznanie w kierunku Jordanowa.