O świcie 4 września kompania przeszła z Lubienia do Dobczyc i wzięła udział w kontrataku na wchodzący do walki drugi rzut 138 pułku strzelców górskich pod Kasiną Wielką wspólnie ze 121 kczl. Natarcie niemieckie powstrzymano, a kompanię w godzinach wieczornych wycofano do odwodu brygady w Dobczycach. 5 września po przełamaniu obrony 10 psk, został wycofany na tyły i wspólnie ze 101 skczr stanowił odwód 10 BK, tego dnia wieczorem 1 pluton w sile trzech czołgów TKS ubezpieczał przeprawę przez Dunajec w Brzesku tyłów brygady. Wycofał się z pozycji rano 7 września, gdy za ostatnim pojazdem taborowym pojawiły się niemieckie samochody pancerne.
8 września w trakcie odmarszu brygady z Radomyśla w kierunku lasów głogowskich koło Rzeszowa kompania wraz z 121 kczl stanowiła straż tylną 10 BK. Następnie przeszła do odwodu brygady. W tym samym dniu do oddziału wcielono resztki 51 samodzielnej kompanii czołgów. Dniem chwały kompanii był 9 września, kiedy kolejno opóźniano nieprzyjaciela na kierunku Rzeszów – Łańcut plutonem z trzema czołgami przy 24 puł, po czym w śmiałym kontrataku całością kompanii na skrzydło niemieckiego natarcia odrzucono pancerne jednostki wroga, niszcząc ogniem nkm 3 niemieckie czołgi. Pozwoliło to dywizjonowi rozpoznawczemu odzyskać utracone stanowiska obronne.