W ostatnich latach życia Mikołaj powrócił do tej tematyki i podsumował swoją koncepcję poznania Boga w pismach: „O Nie-Innym” (, 1461-62), „O łowach mądrości” (, 1462-63) oraz w ostatnim dziele Mikołaja „O szczycie kontemplacji” (, 1464). Charakter streszczenia myśli Kuzańczyka nosi Compendium (1463-64). Natomiast rodzaj ćwiczenia się w stopniach prowadzących do kontemplacji Boga przedstawia „Dialog o grze kulą” (, 1463), w którym Mikołaj zawarł swoją wizję świata i człowieka na podstawie wymyślonej przez siebie gry kulą.

W traktacie „O przypuszczeniach” (, około 1442) Mikołaj zajmuje się podjętym już w De docta ignorantia tematem zbliżania się do nie-poznawalnego. Opiera się ono na przypuszczeniach, które pozwalają człowiekowi przechodzić z jednego etapu do drugiego i przybliżać się do Boga.

W „Dialogu o stworzeniu” (, 1447) autor omawia zagadnienia pochodzenia wszechświata i początku istnienia wszystkich bytów. Dialog „Laik o umyśle” (, 1450) dotyczy teorii intelektu i teorii poznania.