Jego poglądy na temat ogólnej reformy Kościoła zostały przedstawione w 1459 w piśmie „O powszechnej reformie Kościoła” ().
Filozofia i teologia W tej części swojej twórczości Mikołaj porusza problemy związane przede wszystkim z metafizyką i ontologią oraz wskazuje na ich implikacje w obrębie teologii. Znaczące przy tym jest to, że posługuje się filozofią, szukając odpowiedzi na pytania teologiczne. Był pierwszym wybitnym panteistą epoki Odrodzenia. Podstawowe zagadnienie filozofii rozwiązywał on w sposób idealistyczny: przyroda łącznie z człowiekiem jest, jego zdaniem, pochodną Boga, którego traktował jako byt absolutny.
Już w jednym ze swoich pierwszych pism „O oświeconej niewiedzy” (, 1440) Kuzańczyk stworzył podstawy swojej teologii i ściśle z nią związanej spekulatywnej kosmologii.
Większość pism Mikołaja z Kuzy dotyczy poszukiwania ukrytego Boga, które zaczyna się od ciemności niewiedzy. Należą do nich „Dialog o Bogu ukrytym” (, 1444/45), „O szukaniu Boga” (, 1445), „O Bożym synostwie” (, 1445), „O darze Ojca świateł” (, 1445-46), „Laik o mądrości” (, 1450), „O uzupełnieniach teologicznych” (, 1453), „O widzeniu Boga” (, 1453), „O berylu” (, 1458) i „O początku” (, 1459).