thumb Andriej Konstantinowicz Nartow (; ur. 28 marca 1693 w Moskwie, zm. 16 kwietnia 1756 w Sankt Peterburgu) – rosyjski mechanik i wynalazca.
Życiorys Prawdopodobnie pochodził z rodziny rzemieślniczej lub mieszczańskiej (посадские люди). W 1705 rozpoczął naukę w tokarni moskiewskiej Szkoły Nauk Matematycznych i Nawigacyjnych. Biegłość Nartowa w mechanice zwróciła na niego uwagę cara Piotra I, który sprowadził go do Petersburga, gdzie pracował on jako tokarz i mechanik w warsztatach przy carskim pałacu.
W 1717 Nartow zbudował tokarkę kopiującą o dokładności pozwalającej na wykonywanie artystycznych reliefów. Maszyna ta została przekazana do Francji jako dyplomatyczny podarunek od Piotra I.
W latach 1718–1720 Nartow odbył podróż do Prus, Anglii i Francji, w czasie której poznawał różne osiągnięcia techniczne (między innymi budowę śluz, architekturę, instalację wodociągową w Wersalu) i zwiedził Obserwatorium Paryskie. W Prusach uczył Fryderyka Wilhelma pracy na tokarce.
Od 1723 kierował carską tokarnią, opracowując w tym czasie nowe konstrukcje maszyn.
Doradzał Piotrowi I przy planowaniu Akademii Sztuk.
W 1727 roku napisał książkę „Достоверные повествования и речи Петра Великого”, w której zawarł swoje wspomnienia z petersburskiego dworu.