Po śmierci Piotra Wielkiego pracował nad obeliskiem ku jego czci. Prace Nartowa zostały przerwane, a w 1727 został on skierowany do moskiewskiej mennicy, gdzie pracował przez 10 lat, konstruując nowe maszyny dla potrzeb mennicy. W tym czasie zapoczątkował działania na rzecz ustalenia wzorca masy.
W 1733 brał udział w odlewaniu car-dzwonu i projektował konstrukcje do jego zawieszenia.
Od 1735 pracował w warsztatach przy Petersburskiej Akademii Nauk, do końca życia będąc członkiem tej akademii. Od 30 września 1742 do 5 grudnia tego roku pełnił funkcję pierwszego sekretarza akademii, faktycznie nią kierując. Został jednak usunięty ze stanowiska, gdyż inni akademicy twierdzili, że nie zna się na niczym oprócz tokarek oraz niewłaściwie odnosi się do uczonych. Pracował przy wyrobie przyrządów naukowych z Łomonosowem i Eulerem
W kolejnych latach Nartow pracował jako ekspert techniczny w kronsztadzkim porcie i konstruował nowe maszyny.
W 1746 otrzymał 5 tysięcy rubli nagrody za wkład w rozwój artylerii.