byłego szefa policji bezpieczeństwa AVO pochodzenia żydowskiego, Pétera Gábora – zbiegło się to w czasie ze zorganizowaniem na Węgrzech prowokacji politycznej, podobnej do „spisku lekarzy” w ZSRR. Z kolei w Czechosłowacji, w listopadzie 1952 roku, odbył się proces Rudolfa Slansky’ego, polityka komunistycznego żydowskiego pochodzenia i byłego sekretarza generalnego Komunistycznej Partii Czechosłowacji. Zgodnie z instrukcjami płynącymi z ZSRR, komunistyczna propaganda i środki masowego przekazu łączyła proces Slansky’ego i sprawę „spisku lekarzy” jako „ogniwa tego samego łańcucha zbrodniczej działalności angielsko-amerykańskich imperialistów oraz ich lokai, którzy chcą rozpętać nową wojnę światową”.
Pod koniec 1952 roku w ZSRR (w czasie rozpoczęcia procesu Slansky’ego w Czechosłowacji), podczas gdy „spisek lekarzy” nie był jeszcze nagłaśniany publicznie, oczekując na realizację przez MBG – Józef Stalin zlecił zaufanym służbom praktyczne wdrożenie prowokacji dotyczącej „spisku lekarzy”. Sprawa rozpoczęła się od donosu lekarki Lidii Timaszuk (osoby o statusie tajnego współpracownika MGB) z lecznicy na Kremlu, która poinformowała Stalina w grudniu 1952 roku o zamiarze jego uśmiercenia przez lekarzy-specjalistów z kremlowskiego szpitala, w większości będącymi pochodzenia żydowskiego.