Madonna Sykstyńska – obraz Rafaela namalowany ok. 1512–1513, uważany za jedno z najdoskonalszych obrazów dojrzałego renesansu. Znajduje się w Galerii Obrazów Starych Mistrzów w Dreźnie.
Opis obrazu Rafael pragnął na obrazie ukazać doniosłe wydarzenie, będące jednocześnie uchwytnym i bliskim ludzkiemu sercu. Madonna została ukazana jako Madonna orędowniczka, błagająca Boga o łaskę o wiernych. Jej postać jest otoczona delikatną złotą poświatą. Jej wzrok jest ufny i szczery. Sposób ukazania Marii w ten sposób stanowiło nowość w sztuce renesansowej. Maria idzie boso, stawiane przez nią kroki są delikatne. Postać Marii jednocześnie stoi i unosi się, jednocześnie wzbudza wrażenie, że posuwa się lekko w kierunku widza. Chusta Marii rozwiewa się, przybierając kształt łuku. Płaszcz Marii ma kolor błękitny. Barwa ta symbolizuje wybrankę Boga. Suknia Marii jest w kolorze czerwonym, symbolizującym mękę i ofiarą, jaką poniesie Maria podczas ukrzyżowania Jezusa. Trzymając w ramionach Dzieciątko Jezus obwieszcza światu, że jej syn zostanie złożony jako ofiara dla zbawienia ludzkości. Oboje kierują wzrok bezpośrednio w stronę widza. Dominującymi barwami na obrazie są czerwień, żółć i błękit, często stosowane przez Rafaela. Obraz został wzbogacony malachitową zielenią.