14 zasad zarządzania stworzonych przez Henriego Fayola: Podział pracy. Większa i lepsza produkcja dzięki specjalizacji czynności i rozgraniczeniu funkcji. Autorytet. Władza oparta na akceptacji przez tych, którzy tej władzy podlegają. Typy autorytetu: formalny – prawo rozkazywania wynikające ze stanowiska, osobisty – ten wypracowany. Dyscyplina. Posłuszeństwo, pracowitość itd. Przestrzegane w stosunkach między przedsiębiorcą a pracownikami. Jedność rozkazodawstwa. Każdy pracownik powinien mieć tylko jednego przełożonego, od którego otrzymuje polecenia i któremu relacjonuje wykonanie poleceń. Zasada ta wymaga od niego wiele uniwersalizmu. Aby go wspomóc Fayol zaproponował tworzenie sztabów dowodzeń złożonych ze specjalistów (chorujących na brak władzy). Z jednością rozkazodawstwa wiąże się rozpiętość kierowania – jest to liczba podwładnych, którzy są podporządkowani bezpośrednio jednemu przełożonemu. Zasięg kierowania – liczba osób podległych bezpośrednio i pośrednio. Rozpiętość kierowania możemy podzielić na: formalną rozpiętość kierowania, czyli liczbę osób podporządkowanych bezpośrednio jednemu przełożonemu na mocy organizacyjnych przepisów. rzeczywistą rozpiętość kierowania, czyli liczbę podwładnych, którymi przełożony kieruje bezpośrednio (może być różna od rozpiętości formalnej). potencjalną rozpiętość