kierowania, a więc taką, która jest teoretycznie najbardziej uzasadniona z punktu widzenia sprawności kierowania. Jednolitość kierownictwa. W każdym zespole (organizacji) powinien być jeden szef i jeden plan realizowany przez wszystkich. Podporządkowanie interesu osobistego interesowi ogółu. Z zastrzeżeniem, że najlepiej godzić te dwa interesy. Wynagrodzenie. Sprawiedliwe – nagradzające pracownika i motywujące go do dalszej pracy. Zadowalające zarówno z punktu widzenia pracownika, jak i pracodawcy. Centralizacja. Może być określana jako stan lub proces. Stan → sytuacja, w której większość decyzji podejmowane jest na najwyższych szczeblach Proces → przyjmowanie uprawnień decyzyjnych szczebli niższych przez wyższe. Hierarchia. Przełożeni i podwładni. Określa on też wynikającą z hierarchii drogę służbową, czyli ściśle wyznaczoną kolejność komunikowania się „w pionie”. Jej stosowanie jest niezbędne do zapewnienia jedności rozkazodawstwa. Zazwyczaj czas tego komunikowania się jest bardzo długi, więc niekiedy można go skrócić stosując tzw. kładkę Fayola. Polega ona na upoważnieniu, w wyniku porozumienia szefów, podwładnych do dogadywania się między sobą, ale muszą informować szefa o treści uzgodnienia. Ład.