Bitwa z konwojem Tarigo – starcie morskie podczas II wojny światowej pomiędzy okrętami brytyjskimi a konwojem włosko-niemieckim 16 kwietnia 1941 roku, koło Wysp Karkanna u wybrzeży Tunezji na Morzu Śródziemnym. Konwój ten określa się nieoficjalną nazwą Tarigo od okrętu flagowego jego eskorty „Luca Tarigo”.
W wyniku nocnej bitwy, cztery brytyjskie niszczyciele z Malty pod dowództwem komandora Philipa Macka zaskoczyły i zniszczyły w całości konwój pięciu frachtowców i trzy włoskie niszczyciele eskorty, przy stracie jednego niszczyciela.
Podłoże Morze Śródziemne było podczas II wojny światowej areną wielu bitew konwojowych. Państwa alianckie organizowały konwoje między Gibraltarem a Aleksandrią (w tym z zaopatrzeniem w celu utrzymania ważnej bazy morskiej na Malcie, położonej prawie na środku Morza Śródziemnego), natomiast państwa Osi prowadziły ruch licznych małych konwojów dowożących zaopatrzenie z Włoch dla wojsk walczących w Afryce Północnej. Transport wojsk Osi i zaopatrzenia zintensyfikował się po wysłaniu do Libii w połowie lutego 1941 roku pierwszych oddziałów niemieckiego korpusu ekspedycyjnego Afrika Korps, które podjęły od razu ofensywę, przełamując na początku kwietnia front i spychając aliantów na wschód.