mały|Wiera Muchina, Robotnik i kołchoźnica, 1935–1937 (na wystawie światowej w Paryżu, 1937) mały|Manifest Wojciecha Weissa, 1949/1950 mały|Deutsche Sporthalle w Berlinie, 1951 (1958) mały|Marszałkowska Dzielnica Mieszkaniowa, 1950–1952 (1952) mały|Mozaika Nasze Życie w formie fryzu na modernistycznym wieżowcu w Berlinie mały|Otakar Švec, pomnik Stalina w Pradze, 1949–1955 (zburzony w 1962) mały|Pałac Kultury i Nauki w Warszawie, 1952–1955 (2017) mały|Pałac Kultury i Nauki w Warszawie, klatka schodowa (2016) mały|Socrealistyczna rzeźba w wydaniu chińskim – Mauzoleum Mao Zedonga. Grubo ciosane, muskularne postacie o wręcz nienaturalnych proporcjach upozowane w symboliczne pozy, są typowe dla stylu socrealizmu. Znaleźć można w nich wiele wspólnych cech z pracami symbolistów z początku XX w., takich jak np. Gustav Vigeland mały|Moskiewski Uniwersytet Państwowy im. M.W. Łomonosowa projektu Lwa Rudniewa. Monumentalność, czerpanie wzorców z klasycznych form przetworzonych na kanciaste bryły jest wspólną cechą zarówno socrealizmu, jak reprezentacyjnych budowli wykonywanych na zamówienie niemieckich nazistów mały|Socrealistyczna rzeźba na fasadzie PKiN. Oprócz nazwisk Marx, Engels, Lenin widać miejsce po zlikwidowanym nazwisku Stalin, które było powtórzone w trzech miejscach na budynku.