Pułki piechoty i strzelców Na początku 1914 Imperium dysponowało 236 pułkami piechoty. Było 12 pułków gwardyjskich i 16 pułków grenadierów. Pierwsze z nich miały nazwy, a drugie numerowane od 1 do 16. Piechota liniowa posiadała zarówno nazwy, jak i numery. Syberyjskie i turkiestańskie pułki piechoty nosiły nazwę pułków strzelców. Ich organizacją nie różniła się od innych czterobatalionowych pułków piechoty. „Właściwe” pułki strzelców miały tylko po dwa bataliony. Istniały 4 pułki strzelców gwardii, 20 liniowych pułków strzelców, 12 pułków strzelców finlandzkich, 8 pułków strzelców kaukaskich, 22 pułki strzelców turkiestańskich. W 1914 pojęcie „strzelcy” wskazywało już tylko na historyczną rolę jednostki.
Utworzone po mobilizacji pułki rezerwowe posiadały identyczną organizację jak pułki regularne. Piechota kozacka nosiła miano płastunów.