W 1996 ogólnie złą sytuację pogorszył jeszcze kryzys bankowy i problemy z zaopatrzeniem w chleb. Dodatkowo kraj ogarnęła hiperinflacja – 1 dolar amerykański w styczniu 1996 kosztował 70 bułgarskich lewów, zaś w lutym 1997 już 3000 lewów. Jednocześnie część komentatorów wskazywało, iż kryzys był wynikiem błędnej polityki wielu gabinetów sprawujących władzę po przemianach ustrojowych z przełomu lat 80. i 90. Do niepowodzenia rządu przyczynił się także czynnik zewnętrzny – koniec okresu zawieszenia bułgarskiego zadłużenia zagranicznego (wynegocjowanego przez rząd Filipa Dimitrowa). Niemożność spłaty długu pogorszyła wiarygodność Bułgarii w rankingu kredytowym i wpłynęła na finansową destabilizację w kraju.
Słabe wyniki rządu spowodowały znaczny spadek poparcia dla BSP. W wyborach prezydenckich przeprowadzonych na przełomie października i listopada 1996 kandydat socjalistów Iwan Marazow, pełniący w gabinecie Żana Widenowa funkcję ministra kultury, przegrał z kandydatem prawicy Petyrem Stojanowem różnicą prawie 20 punktów procentowych. 21 grudnia 1996 podczas nadzwyczajnego kongresu socjalistów Żan Widenow ogłosił, iż podaje się do dymisji zarówno z funkcji premiera, jak i przewodniczącego partii. Jego następcą na stanowisku przewodniczącego socjalistów został Georgi Pyrwanow.