Zgodnie z wolą metropolity kijowskiego Aleksego św. Sergiusz w ograniczony sposób angażował się w politykę, spotykając się z książętami moskiewskimi, chrzcząc dzieci Dymitra Dońskiego i wielokrotnie błogosławiąc jego samego, m.in. przed bitwą na Kulikowym Polu.
Ciało Sergiusza po jego śmierci zostało umieszczone w ozdobnej race i przez wiele lat przechowywane w Ławrze Troicko-Siergijewskiej jako cudownie zachowane, nieulegające rozkładowi. Relikwie świętego były jednym z najpopularniejszych celów pielgrzymkowych w Rosji carskiej. W celu zniszczenia kultu św. Sergiusza władze bolszewickie zarządziły w czasie akcji otwarcia relikwii ich komisyjne otwarcie.
Kult Sergiusz z Radoneża czczony jest w Rosyjskim Kościele Prawosławnym jako opiekun tegoż Kościoła, zwany ihumenem ruskiej ziemibiskup Grzegorz (Charkiewicz), Wielcy Ojcowie życia monastycznego na Rusi [w:] red. A. Mironowicz, U. Pawluczuk, P.