Zaczął też zarabiać stały dochód, który pozwolił mu na przeprowadzkę do Laurel Canyon w Los Angeles.
Zadowolony z jego pracy Universal podpisał z nim kontrakt na nakręcenie czterech filmów dla telewizji. Pierwszym projektem został Pojedynek na szosie (1971). Scenariusz napisał Richard Matheson, bazując na swoim własnym opowiadaniu opublikowanym pierwotnie w magazynie Playboya. Bohaterem był sprzedawca (Dennis Weaver, którego Spielberg pamiętał z występu w Dotyku zła Orsona Wellesa), który w trakcie jazdy autostradą zaczyna być ścigany przez psychopatycznego kierowcę cysterny. Film zachwycił szefów wytwórni, którzy zaczęli go intensywnie promować w telewizji. Ponadto spotkał się z pozytywnym odbiorem recenzentów, a Universal poprosiło reżysera o nakręcenie większej ilości scen, aby mogło wydać Pojedynek... na rynek międzynarodowy. Niedługo potem Spielberg stanął za kamerą dwóch kolejnych telewizyjnych dreszczowców – Something Evil (1972) i Savage (1973). Obydwa otrzymały jednak przeciętne recenzje.