Czołg był ochraniany płytami pancernymi, które w pierwszym modelu wykonane były ze o grubości do 13 mm i chroniły przed przeciwpancerną amunicją karabinową. W obrotowej wieży zamontowano działo 20 mm KwK 30 L/55, oraz karabin maszynowy MG34 kalibru 7,92 mm. Całkowita masa czołgu wynosiła 7600 kg, a jego załogę stanowiło trzech ludzi: dowódca/celowniczy, radiotelegrafista/ładowniczy, oraz kierowca/mechanik. Radiotelegrafista zajmował miejsce w lewej tylnej części przedziału bojowego, normalnie siedząc tyłem do kierunku jazdy. Pojazd otrzymał początkowo oznaczenie 2 cm MG Panzerwagen, które w 1936 roku zmieniono na Panzerkampfwagen II (2 cm). Pierwszy wariant małoseryjny, zamówiony w liczbie 75 sztuk, otrzymał oznaczenie Ausf. a (mała litera). Według najnowszej literatury, zbudowano po 25 czołgów odmian a/1, a/2 i a/3, różniących się drobnymi ulepszeniami. Pierwsze pięć czołgów Ausf. a/1 zostało dostarczonych wojskom do 1 października 1936 roku. W wersji a/2 wprowadzono między innymi możliwość demontażu ściany ogniowej oddzielającą załogę od silnika, a w wersji a/3 powiększoną chłodnicę silnika. Wyróżnikiem wszystkich czołgów Ausf. a był krótszy kadłub z okrągłą osłoną wentylatora wydmuchującego powietrze chłodzące na płycie po lewej stronie przedziału napędowego (długość czołgu tej wersji wynosiła 438 cm).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Panzerkampfwagen II · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.