Skonfiskowane w co najmniej jedenastu niemieckich muzeach dzieła były sprzedawane, wymieniane lub zdeponowane w Reichsministerium für Volksaufklärung und Propaganda (ministerstwo propagandy) jako zapas konsygnacyjny. Użytkowanie dzieł powierzono marszandom Bernhardowi A. Böhmerowi, Karlowi Buchholzowi i Hildebrandowi Gurlittowi. Wystawa z okazji 70. urodzin Käthe Kollwitz w berlińskiej Galerie Nierendorf została odwołana, kolejna w Buch- und Kunsthandlung Buchholz (galeria sztuki i księgarnia), została zamknięta zaraz po otwarciu. W tym drugim przypadku wystawa była dostępna jednak jedynie dla przyjaciół ustanowionego przez władze marszanda i przedstawiała kamienny odlew Mutter mit zwei Kindern (pol. Matka z dwójką dzieci), który był prezentowany po raz pierwszy. Ponieważ plany Kollwitz dotyczące publicznych wystaw w Niemczech zostały zablokowane, artystka prezentowała wybór swoich prac na kilku nieoficjalnych spotkaniach w swojej pracowni przy Klosterstrasse w Berlinie. W tym czasie Käthe Kollwitz zleciła wykonanie Mutter mit zwei Kindern (pol. Matka z dwojgiem dzieci), w wapieniu muszlowym. Pracowała jednocześnie przy trzech niewielkich rzeźbach: Abschiedwinkende Soldatenfrauen II (pol. Pożegnanie żołnierzy przez machające żony) i Turm der Mütter (pol. Wieża matek) oraz nad „Pietą”.