W tym czasie w Stanach Zjednoczonych prace Kollwitz zyskały na popularności wśród marszandów i galerii sztuki. Jedna z pierwszych większych jej wystaw odbyła się w Art Museum Worcester (Massachusetts) w 1933 roku. Rok później na Uniwersytecie Harvarda pokazano jej grafiki, a w 1937 odbyła się wystawa w Hudson Gallery w Nowym Jorku. Sponsorowane przez College Art Association odbyły się objazdowe wystawy prac Kollwitz oraz prezentacje w Zeitlins Bookshop and Gallery w Los Angeles i Fine Arts Gallery w San Diego w 1937 roku. Na początku lat czterdziestych, gdy w Europie trwała już wojna kolejne wystawy organizowały American Federation of Arts, Museum of Modern Art (MoMA), Brooklyn Museum w Nowym Jorku oraz Cleveland Museum of Art. W latach 1943–1944 Galerie St. Etienne w Nowym Jorku zorganizowała swoją pierwszą wystawę w Kollwitz. Ta ostatnia galeria stała się później najważniejszą popularyzatorką dorobku Kollwitz w USA. W Niemczech od 1937 roku prace Kollwitz oficjalnie zostały uznane za „sztukę zdegenerową” (niem. Entartete Kunst), i podlegały konfiskacje. Naziści – świadomi popularności artystki m.in. w USA nie niszczyli ich do 1945 roku.