W latach 1967–1969 zrealizowano zamówienie armii belgijskiej na zmontowanie 760 podwozi Mercedes-Benz Unimog z własną zabudową, a później 115 kolejnych takich pojazdów dla Czerwonego Krzyża. Ponadto w zakładach Van Hool powstawały autokary ze specjalnym wyposażeniem, m.in. jako ambulansy, pojazdy dla drużyn Formuły 1 czy też ważnych osobistości. W zakładach w Liège powstał m.in. pojazd dla Fidela Castro. Pod koniec lat 60. XX wieku roczna produkcja wynosiła ponad 1000 autobusów oraz 1200 pojazdów specjalnych.
W 1970 r. wprowadzono nową rodzinę autobusów Van Hool-Fiat 700 z silnikiem umieszczonym z tyłu oraz przestrzenią bagażową pod pokładem. W pojeździe znalazła się także toaleta. W 1971 r. przejęto przedsiębiorstwo Chrysler España w Saragossie, którego nazwę zmieniono na Van Hool España. W hiszpańskim zakładzie powstawały autobusy głównie na rynek rodzimy oraz na rynek północnoafrykański i południowoamerykański. Rok później przejęto irlandzkie zakłady CIE wraz z załogą około 300 osób i rozpoczęto produkcję autobusów na podwoziach Leyland na rynek irlandzki. W ten sposób powołana została spółka Van Hool–McArdle. Zakończyła ona swoją działalność w 1978 r., jednak Van Hool zachował duży udział w rynku autokarów w Irlandii i Wielkiej Brytanii. W 1983 r.