10 sierpnia 1920 sułtanat podpisał traktat (nie został on ratyfikowany przez Turcję), w którym zrzekł się na rzecz Grecji Tracji Wschodniej, aż do Chatalji. Turcja zrzekła się również na rzecz Grecji praw do wysp Imbros i Tenedos, zachowując Konstantynopol, morze Marmara i wąski pas europejskiego terenu na zachód od Konstantynopola. Cieśnina Bosfor miała być zdemilitaryzowana i administrowana przez Międzynarodową Komisję. Okręg Smyrny miał pozostać pod nominalną zależnością sułtana, jednak pod własną flagą i z własnym lokalnym parlamentem. Po pięciu latach mieszkańcy Smyrny mieli zadecydować w plebiscycie nadzorowanym przez Ligę Narodów o ewentualnym przyłączeniu do Grecji. Elefterios Wenizelos był pewien, że plebiscyt zakończy się sukcesem Greków, dzięki migracjom Greków z innych regionów Turcji do okręgu Smyrny. W Grecji sukcesy wojskowe w Azji Mniejszej zostały przyjęte z entuzjazmem. Tymczasem armia grecka korzystała z brytyjskiej pomocy wojskowej; dzięki temu mogła z Izmiru i Bursy podjąć marsz w głąb Anatolii, jak również wejść do Tracji wschodniej. Ofensywa grecka przeprowadzona do jesieni 1920 zakończyła się opanowaniem Eskişehiru.