1863 Rudolf Leuckart (1822-1898) z Gießen przeprowadził nieudany eksperyment mający na celu zarażenie ryb larwami bruzdogłowca – wpuścił do strumienia w pobliżu swojego domu wielkie ilości larw, które jednak nie zaraziły żadnego z żyjących w nim pstrągów.
1881 Maximillian Gustav Christian Carl Braun (1850-1930) z Dorpatu rozpoczął poszukiwania larw tasiemców masowo zarażających mieszkańców miasta. Badał ryby złowione w jeziorze Peipus sprzedawane na miejskim rynku i odkrył młode larwy w szczupakach i miętusach. Robaki te opisał przed nim Knoch, ale nie określił ich pozycji systematycznej. Podobieństwo larwy do skoleksu dorosłego bruzdogłowca zasugerowało Braunowi że są to poszukiwane przez niego larwy tasiemca. Max Braun rozpoczął serię eksperymentów mających na celu udowodnienie, że opisane przez niego jako plerocerkoidy larwy mogą przekształcić się w dorosłe tasiemce. Na początku podał psom pokarm zawierający plerocerkoidy;