Maria Łozińska - Hempel, Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1986.. mały|Kaplica Klobassów-Zrenckich Lata późniejsze W międzyczasie doprowadził do świetności zabudowania folwarczne z majątku Bobrowskiego i wybudował nowe. W 1861 skończył budowę piętrowego, podpiwniczonego pałacu na wzgórzu, który okalały sztuczne stawy, sadzawki, oranżerie, lodownie, kuźnie, powozownie, altany, a nawet sztuczna wyspa, która stała na środku sztucznej rzeki, stworzonej również z jego inicjatywy, tamy, dworek dla służby (tzw. rządcówka), budynek szkoły prywatnej z pomieszczeniami dla nauczyciela oraz drugą szkołę dla wiejskich dzieci zamieszkałych na terenach jego majątku, ponadto tory wyścigowe dla koni, park, plac biesiadny ze sceną oraz wodociąg ciągnięty z pobliskiej Góry Śliwińskiej. Sfinansował również budowę mostu i wielu dróg w Krośnie, za co otrzymał honorowe obywatelstwo tego miasta. W 1883 otrzymał od cesarza Franciszka Józefa I Order Korony Żelaznej III klasy oraz szlachectwo z dodatkiem do nazwiska Ritter von Zrencki. Ponadto otrzymał pośmiertny odpust zupełny, licząc od niego na trzy pokolenia od samego papieża Piusa XI w 1899 roku. Został pochowany w Zręcinie na tamtejszym cmentarzu, w rodzinnej kaplicy. Został zapamiętany jako hojny dobroczyńca, lecz zapomniany dla świata. Obecnie ulica przy której mieszkał nosi jego imię.